Isabel | Spring with Action

DSC_9479Vorige week begon de lente en dat kan maar één ding betekenen… Namelijk, hoog tijd om de (toen nog) verwilderde tuin op orde te zetten. Echt groene vingers heb ik niet, ik ga daar zeker niet over liegen, maar ik probeer. Echt, ik doe mijn best, want mijn bijna vierjarige dochter vindt het heerlijk om bezig te zijn in de modder en de tuin. Waar ze anders alleen maar prinsessen dingen wil doen en dragen, vindt ze het WEL goed om een broek aan te trekken om mij te helpen in de tuin.

Het grote snoeiwerk laat ik aan mijn wederhelft over, ik hou mij liever bezig met de tuin gezellig te maken, want dat kan ik nu eenmaal beter. Niet omdat ik dat niet wil doen, wél omdat ik anders gewoon alles om zeep zou helpen. Zelfkennis is het begin van alle wijsheid, toch?
Allereerst maakte ik een lijstje. Wat hebben we nodig? Wat is aan vernieuwing toe? Én bovenal: ‘Wat vinden we gewoon fijn en leuk?’.

Op de website van ACTION maakte ik eerst samen met Jeanne een lijstje (dat kind is nu eenmaal gelukkig als ze me kan helpen) en daarmee trokken we naar de dichtsbijzijnde ACTION winkel. Uiteraard koos Jeanne voornamelijk roze spulletjes (daarover meer later), maar wat ik helemaal leuk vond, is dat ze vastberaden was over de groentjes die ze wou planten. Je moet weten, groenten zijn niet echt haar ‘dada’. Ze beloofde plechtig met haar handjes op haar hart (voor zover je een belofte van een peuter moet serieus nemen) dat ze deze tomaatjes wél zou lusten, en dat ze ze in plaats van koekjes wou meenemen naar school. De rode pepertjes zal ik maar niet meegeven, ha! Ze koos ook een ‘klavertje-vier-plantje’, want dat brengt geluk. “Ja toch, hé mama?’
In de winkel vonden we ook nog het perfecte uitstalrekje, wat perfect bleek om alle potjes in te zetten. Het is nu nog wat koud ‘s nachts en zo kunnen we de plantjes ‘s avond makkelijk naar binnen verhuizen.
Thuis hielp Jules de koffer leeg te halen, maar eens we aan het echte werk moesten beginnen, verdween hij als een dief in de nacht. Geen probleem, zoon. Wij, meisjes, konden het wel alleen aan.
We stalden het rekje uit en ik vulde een kan met water om de potjes met potgrond en zaadjes te vullen. Zoals je kan zien op de foto’s was Jeanne nogal gretig en enthousiast met het water en belandde er meer op de grond dan in de potjes. Nu ja, dat was uiteraard geen probleem. We waren buiten. De zon scheen en haar kleertjes (en de mijne, laten we vooral ook mijn broek niet vergeten) waren snel droog.
Het enige wat we nu moeten doen, is wachten. Wachten. Laat dat nu net niet onze sterkste eigenschap zijn. In mei mogen we alles in grotere potjes overplanten en dan kunnen we hopelijk snel onze gerechten ‘pimpen’ met onze verse kruiden en tomaatjes meenemen als snack naar school. Al goed dat de instructies op de verpakking staan, want ik zou er nog niet in de verste verte aan gedacht hebben om ook grotere potjes te voorzien. Dank u, ACTION. Ik voelde me toch een beetje een groene mama en Jeanne, die vond het geweldig.

DSC_9480 DSC_9482DSC_9488 DSC_9485DSC_9492DSC_9498DSC_9500DSC_9514DSC_9521DSC_9527DSC_9532

Credits —

Alles verkrijgbaar bij ACTION  

 

 

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Leave a comment

Your email address will not be published.


*


Anti SPAM: Los op: *